من خودمم!

از نوعی دیگر

raha290 — Wed, 25 Jun 2008 17:31:18 GMT

« بقیة الله خیر لکم ان کنتم مؤمنین ».

یعنی:« بازمانده خدا بهتر است برای شما، اگر مؤمن باشید».

روایات زیادی هست که میگه وقتی به دیوار کعبه تکیه دادی اولین حرفی که میزنی این آیه ست. ادعا می کنم که مسلمونم وقرآن رو هم خوندم،ولی این آیه رو با این همه صراحت و زیبایی تازه الان شنیدم،سوره هود!

حواسمون کجاست؟داریم با خودمون چه کار می کنیم؟ نه مولای من امروز هم کسی نیست

که تو رو یاری کنه. ما همه ناکسیم،امروز هم عهد شکستیم ،امروز هم کوفه ای هست،آره مولای من مسیر عشق ما از کربلا نمی گذره....من منتظر نیستم...ما منتظر نیستیم...

نه اینکه اسم شما برده نشه ،نه اینجوری نیست چراکه ما همه فرزندان تاریخ خیانتیم...

ما ادعای عاشقی داریم و توهمی از وجودت را مدام ستایش می کنیم،خودت هم می دونی

که ستایش و فقط ستایش کار سختی نیست!خوب یاد گرفتیم کجا اشک بریزیم،کجا تسبیح دستمون بگیریم و ذکر بگیم و حتی خیلی هامون همونا رو هم بلد نیستیم و مدعی تر از

اون دسته ایراد می گیریم و خودمونو پاک تر و خالص تر می دونیم!مسلمونی که به

هیچی نیاز نداره خالص خالص!

مگه ادعا نمی کنیم ما یتیمان آل محمدیم؟

مگه ادعا نمی کنیم که خدا دستای شما رو برای پاک کردن اشک یتیما آفریده؟مگه علی

شبا به دیدار یتیما نمی رفت؟ مگه دستشونو نمی گرفت؟ پس ما کجاییم؟ما که ادعا می کنیم

یتیم هستیم چرا دستتون رو که به سمتمون دراز شده رو نمی گیریم؟انگار عادت کردیم

نقش بازی کنیم!نقش یه آدم مذهبی!نقش یه روشن فکر!نقش یه......ولی حتی نقش یه

منتظرم خوب بلد نیستیم بازی کنیم!

کاش به گمراهي عظيم ما رحم کنيد کاش ما اسيران لشکر عمر سعد رو به دست

لطفتون آزاد کنيد، ما را حر کنيد ...

عشق ما جهت نداره،کاش به عشقمون جهت بدید...

امضاء:سردبیر بی احساس

پ.ن:خودمم نمی دونم چی شد!

فردین کوچولو!

raha290 — Sun, 08 Jun 2008 12:38:18 GMT

مثل همیشه برای رسیدن به اتوبوس مسابقه دو 500 متر گذاشته بودم،با این تفاوت که ایندفعه

دو تا از بچه ها هم همراهم بودن و البته تو زودتر رسیدن ایندفعه ی من با بقیه روزا سهم مهمی داشتن!!!!با عجله رسیدیم وسوار اتوبوس شدیم و داشتیم دنبال شماره صندلی ها

می گشتیم با کلی سر و صدا!(من نمی دونم این شماره صندلی ها رو کی می چسبونه به

صندلی ها که هر دفعه یه جاست!)یکی داشت بالا رو نگاه می کرد،یکی زیر صندلی رو نگاه

میکرد و اون یکی داشت صندلی ها رو می شمرد که وسطش هی یکی رد می شد و حواسش

پرت می شد!(اگه گفتین من کدوم بودم!)

خلاصه که هر کی داشت یه راهی رو امتحان می کرد که یهو یه پسر 8_9 ساله

متشخص!(با کت و شلوار تو اون هوای گرم)بهمون گفت:خانوما 17_18 منم 19 هستم

ویه نگاهم به من کرد و گفت شما هم 20!

سه تایی بالا سرش ایستاده بودیم و داشتیم با چشمایه متعجب بسیار نگاش می کردیم!!!!!

متاسفانه شماره صندلی من 15 بود و منم هیچ جوره نمی خواستم از دوستام جدا بشم!

این آقا کوچولو هم از جاش تکون نمی خورد!!!!!

با خودم گفتم الان این با این کت و شلوارش احساس بزرگی میکنه در اینجور موارد از اونجایی

که من روانشناسیه کودکم بسیار قویه پس باید با لحن بزرگترا و بسیار مودبانه و استفاده از

دوم شخص جمع باهاش صحبت کنم شاید راضی شه یه کم بره اونورتر تا منم بشینم!

من:ببخشید آقا(یه 3_4 تایی آقا اون لحظه برگشتن طرف من!)سرمو بردم نزدیک گوشش

(اصلا قصد ترسوندنشو نداشتم!)آقا ببخشید!(بیچاره حول شد )میشه من اینجا پیش

دوستام بشینم!(تا اومد حرف بزنه!)لطف کنید یه کم برید اونورتر!(یه نگاه عاقل اندر ... بهم

انداخت و با کلی عشوه و ناز جا به جا شد!!!!)

هنوز ننشسته بودم که یهو یه خانومه گفت:ببخشید من بیستم !با شیطنت نگاش کردم و

گفتم بله بیستید!خندید ،سر جایه من نشستی خانوم !!!!!

یهو نگاه مهربونانه بهش کردم گفتم شماره صندلیه من 15 ست شما می تونید(هنوز حرفم تموم

نشده بود که یهو یه پسره برگشت طرفم گفت خانوم من 15 هستم!)مردد مونده بودم به

خانومه چی بگم که یه جا پیدا کرد و نشست (این مهربونیشم بخاطر اون زرنگیه اول کارم بود!)

حالا این وسط پسره گیر داده میگه میشه بلیطتونو ببینم!چرا اینجوری شده؟اول شما بلیط گرفتی

یا من؟و کلی سوال ... جالب اینجاست که منتظر حواب هم نبود!یکی نیست بگه آقا شما که

سر جات نشستی منم که جام خوبه پس چه مرگته داری منو سوال جواب می کنی این

همه تقلب تو این کشور داره می شه هیچکی صداش در نمیاد اینم روش!من از حقم گذشتم

جا یکی دیگه رو گرفتم اونم از حقش گذشت جا اون یکی رو گرفت!حالا تو از حقت نمی گذری

داری بحث می کنی؟!

خلاصه که با کلی بدبختی نشستم سر جام!حواسم نبود دستم خورد به این آقا کوچولو

برگشت طرفم دوباره با یه نگاه عاقل اندر... نگام کرد!یه لحظه حس کردم رفتم خواستگاریش!

برگشتم طرف دوستام دیدم از خنده هرکدوم یه طرف افتادن!

هنوز چند کیلومتری نرفته بودیم که این آقا کوچولو ام پی 4 رو درآورد و شروع کرد به گوش کردن

و ما هم بی نصیب نموندیم البته!بسیار سوزناک و عاشقانه!!!!برگشتم با تعجب نگاش کردم

دیدم بچه تو حال و هوایه خودشه یه آه سوزناک کشیدم و کتاب"پیامبر و دیوانه "که از دوستام

گرفته بودم رو باز کردم هنوز کتابو باز نکرده بودم که یهو یه کله از صندلی پشتی دراومد تو

صورت من!(یه لحظه یاد کلاه قرمزی افتادم!)

یه پسر نسبتا متشخص:می بخشید خانوم میشه(از ترس نزدیک بود بیهوش شم وسط

حرف زدنش فهمید چقدر ترسیدم داشت هاج و واج نگام می کرد!)بعد یه کوچولو مکث همرا

با تعجب(عجب رویی داشت ترسونده تازه تعجبم میکنه!) کتابتونو ببینم!

انقدر از دستش عصبانی شدم که نزدیک بود کتابو بزنم تو سرش!کتابو دادم رفت!

برگشتم این دفعه مجله بخونم که دیدم آقا کوچولو ام پی 4 رو عوض کرد یکی دیگه با سایز

متفاوت تر ورژن جدید برداشت!باز من کنجکاویم گل کرد ،ایندفعه آهنگایه شاد گوش می کرد

بسیار شاد !!!!و بعد با همون صدا خوابید!عجب روزگاریه اینا چی می خوان بشن تو جوونیشون

خدا می دونه!من خودم به شخصه یه ترانه هم بلد نیستم!شعرایی هم که بلدم و شاد هم

هستن به نظر خودم در حد صد دانه یاقوته!

خلاصه که از اول تا آخر مسیر انقدر اتفاق هایه از این دست افتاد که من اصلا یادم رفت با

دوستان حرف بزنم!(همون اول باید می رفتم جایه خودم می نشستم!حرص آدمو بیچاره

میکنه به قول استاد!)

بین راه آقا کوچولو می خواست پیاده بشه مثل این جاهلایه قدیمی یه نگاه به من کرد و گفت

آبجی برو اونور باهاس برم!نگاش کردم گفتم خواب بودین کیک و ساندیس دادن بفرمایین!

یه نگاه پروانه ای بهم کرد و گفت نمی خوام مال خودت!(آخی چه جوون مردی بود منو

یاد فردین انداخت!کیک و ساندیسشو بخشید و رفت!!!!این بزرگ بشه چی میشه؟!

شایدم نوه یه فردین بود؟شاید ورژن جدیدش!)

پ.ن۱:نکته مهم این که من بلاخره رسیدم خونمون اون روز!

پ.ن۲:نهایت فارسی رو پاس بداریم تو این پستم مشهوده!جملات گویای کامل این مطلب هست.به خدا من زبان فارسیمو همیشه ۲۰ می شدم فقط انشام خیلی افتضاح بود!

دریاچه!

raha290 — Sat, 31 May 2008 12:18:18 GMT

کوه رو خیلی دوست دارم خیلی صبوره و کلی استقامت!از دبستان بهمون یاد داده بودن کوه مظهر بزرگیه!بزرگیشو،صبرشو و استقامتشو وقتی فهمیدم عاشقش شدم.باورم نمی شد انقدر دوسش داشته باشم!باورم نمی شد واسه این یکی انقدر احساس بزارم!

شوخی شوخی عضو تیم کوهنوردی شدم و جدی جدی شدم یه حرفه ای البته به قول اونا غیر حرفه ای

ترین حرفه ای!آدمی که کوه ها دوسش دارن وقتی می خواد بیافته میگیرنش!!!!

قرار شد بریم لرستان،دورود و دریاچه گهر!

هیچ وقت کوله پشتی 10 کیلویی رو یادم نمیره با اون کیسه خواب بزرگ!!!اونم واسه منی که همیشه یه جورایی از زیر بار کوله فرار میکردم!هنوز زیاد جلو نرفته بودیم که احساس کردم قلبم تو دهنمه!یه نگاه

به سمیه و لاله و بقیه کردم دیدم حالشون از من بدتره!به خودم امیدوار شدم و جلو افتادم!انقدر

جلو افتاده بودم که وقتی برگشتم دیدم اکیپ نشستن دارن صبحونه می خورن!!!برای اینکه اذیتم

کنن گفتن مریم اون راهی که میری اشتباهه!با پرویی از یه کوهنورد که داشت بر میگشت پرسیدم

راه همه کوهنوردا همینه!اون که شاهد ماجرا بود خندید و گفت همینه برو خیالت راحت!

بعد از 3.5ساعت راه رسیدیم به چشمه سفید!بعد از 1.5 ساعت رسیدیم به تپه خدا قوت!

(واقعا اسمش بهش میومد!)از تپه بالا رفتیم و بعد یه سرازیری و در نهایت دریاچه!

(گفتن 18کیلومتر بود!راهو میگم ارتفاع رو نمی دونم ولی میگن اسمش آلپ ایرانه، اشتران کوه!)

انگار یه تیکه از بهشت بود که خدا انداخته بود رو زمین!خوشگلترین جایی که دیدم زیباترین و

وحشی ترین کوه ها رو داشت!

کلی با دریاچه عکس انداختیم و بعد رفتیم جنگل!قبلش

هم من و سمیه دوتایی رفتیم تو جنگل!

شیطونیمون گل کرده بود از درختا بالا میرفتیم!یه جا اومدم از درخت بالا برم،دستم گیر کرد تو

یه عالمه خار!می دونستم اگه دستمو بیرون بکشم پر از خار میشه!ولی حقم بود آخه طبیعتش

زیادی بکر بود واسه بالا رفتن از اون درخت باید هزینه می دادم!چشمامو بستم و دستمو کشیدم

وقتی چشممو باز کردم دیدم یه دستبند خونی دستمه!!!دستم بدجوری زخم شد دور تا دورش

ولی من پروتر از این حرفا بودم از درخته بالا رفتم و کلی اون بالا نشستم و عکس انداختیم!

یه شب اونجا بودیم،زیباترین شب و ترسناک البته!چون گراز و خرس اونجاها زیاد بود!فرداش

راه افتادیم با این تفاوت که من آخری بودم و رئیس که ما بهش میگفتیم دایی خیلی از دستم

حرص خورد چون همش یادم می رفت با اکیپم،در نهایت جریمم کرد و اول خودش راه افتاد و بعد

دستور داد که من پشت سرش را بیافتم و بعد بقیه!

بلاخره ما این عکسارو زدیم قابل توجه دلسوختگان عزیز!

پ.ن:راستی سمینار جوشکاری رو ارائه دادم استاد کلی ذوق کرد منم با اعتماد به

نفس کامل کلی خالی بستم!اونم نفهمید!!!!این پی نوشت واسه تو بود اگه این ورا میای!

بدشانسی و...

raha290 — Sun, 11 May 2008 19:04:25 GMT

بعضی وقتا یه بدشانسی هایی یهو سراغ آدم میاد که آدم خودش از این همه بد شانسی تعجب می کنه!نمونش این که:

امتحان روش تولید داشتیم و من دیگه داشت حالم از هرچی ریخته گری با ماسه و بی ماسه و پیوسته و گسسته بهم می خورد و به هر بهونه ایی بود از درس و کتاب فرار می کردم که به پیشنهاد چندتا از بچه ها تصمیم گرفتم برم باشگاه یه کم بسکتبال بازی کنم حالم خوب شه!!!!

تو باشگاه کلی این ور و اونور پریدم و کلی گل زدم و کلی ذوق خودمو کردم و با خوشحالی اومدم خوابگاه هنوز درست و حسابی پایه درسام نشسته بودم که چشمم افتاد به دستم که کبود شده بود!!!!دستمو آوردم بالا یه نگاه بهش انداختمو فشارش دادم که صدام ناخودآگاه به آسمون رفت!!!بله انگشتم کوفته شده بود و من تو باشگاه انقدر حواسم به گل زدن بود که اصلا متوجه نشده بودم!یکی می گفت در رفته!یکی می گفت شکسته!یکی می گفت آتل بندی کن!اون یکی می گفت برو دکتر!

خلاصه که خوابگاهو بهم ریخته بودم انگار اینا منتظر بودن یه اتفاقی بیافته از درس و امتحان فرار کنن!این وسط الهه که خواب بود اومد سراغم گفت چه خبره اینجا؟!دستت چی شده حالا خدا رو شکر که دست راستت نیست!!!!

با تعجب نگاش کردم گفتم الهه خانوم دست راستمه ها!!!!یهو جیغ زد گفت وای مریم فردا امتحانو چه کار می کنی؟!

و اینجا بود که من تازه یادم افتاد امتحان دارم فردا!!!!!آخرش با مشورت دوستان به این نتیجه رسیدم که باند پیچیش کنم و برم سر جلسه!خلاصه که اون روز بچه ها فکر می کردن من می خوام از استاد وقت اضافه بگیرم یا امتحان ندم یا یکی دیگه به جای من بنویسه و کلی فکر!

امتحانو با بدبختی دادم و دستم از شدت فشاری که بهش اومده بود رعشه گرفته بود عجب تجربه ای بود!!!!

سر کلاس درس استاد بعدی که منتظره واسه یکی الکی غیبت بزاره دست سالممو برده بودم بالا تا هروقت اسممو صدا کرد خودش حاضریو بزنه و فکر کردم خیلی زرنگم!یهو به خودم اومدم دیدم استاد دفترشو بست گفتم استاد منو خوندید؟!

گفت بله غایب بودید شما!!!!

من:استاد من که از اول تا آخر کلاس دستم بالا بود جایه همه بچه ها حاضری زدم!

استاد:نخیر شما داشتی با دوستت حرف میزدی دستتم بالا بود!شاید داشتی واسش قسم می خوردی!اوون یکی دستتم از بس قسم خوردی شکوندن!!!!

کلاسم که مثل همیشه رو هوا و منم با عصبانیت به استاد بدجنسمون که خنده موذیانش از رو لباش محو نمی شد نگاه می کردم!فکر کن حاضر باشی و غیبت بخوری!

آخر هفته ام رفتم کوه دوباره!پامم گذاشتم رو دم یه مار و خیلی آروم گفتم:اوه مار! و همه از این عکس العمل من تعجب کردن ،فکر می کردن خیلی شجاعم!!!(این روزا به این نتیجه رسیدم که ترسیدنم حوصله می خواد!من بی حوصله شدم فقط همین!)

جمله کار درست

raha290 — Fri, 25 Apr 2008 18:36:17 GMT

نمی دونم شاید مامانم گفته بود،شایدم مامان بزرگم گفته بود!شایدم دوستم گفته بود؟!

شایدم تو کتابا خونده بودم؟!

نمی دونم خونده بودم یا شنیده بودم؟!که اگه جن دیدی باید بسم ا... بگی!می گفتن این جمله معجزه میکنه تا بگی فرار میکنه!نه دود میشه میره تو آسمون!

کنار یکی از سالن های باشگاه یه رختکن کوچولو بود که هیچکی طرفش نمی رفت!دوتا از بچه های سال بالایی که ادعا می کردن خیلی شجاع هستند رفتن ببینن اون تو چه خبره! واینجاست که من وارد قصه می شم!

ساعت 17.29 دقیقه بود و من داشتم با خیال راحت تو دانشکده قدم میزدم که یهو هدی گفت مریم مگه تو تربیت بدنی نداری؟

با خیال راحت گفتم آره خوب ساعت 19!

و اینجا بود که هدی گفت مگه نمی دونی عوض شده ساعت 17.30 شروع میشه!و من واقعا نمی دونستم خودمو چجوری به شهر و سپس باشگاه برسونم فقط می دونستم که اگه پروازم کنم یه 10 دقیقه ای تو راهم!

خلاصه که با کلی بدبختی و یه سوتی بزرگ!رسیدم جلویه در باشگاه!و به محض ورد به داخل سالن چشمم افتاد به رختکن کوچیکه که گفتم!دیدم یه جونور بزرگ، نه خیلی بزرگ داره از ته رختکن میاد بیرون!گفتم مریم خونسردیتو حفظ کن این الان اون جن که همه میگن حالا چی باید بگم؟آه جملش معروف بوداااا!آهان ا...اکبر!

نه اینکه خیلی کوتاهه تازه این که داره نزدیکتر میشه!!!!!حتما باید بلند بگم اونم چند بار؟!!!

ا...اکبر ا...اکبر......و بعد خندم گرفت چون وسط ا...اکبر گفتنا یادم افتاد که بسم ا... بوده دیگه جن یادم رفته بود و داشتم بلند بلند به خودم می خندیدم که یهو دیدم همون دوتا سال بالایی اومدن طرفم گفتن مریم خوبی؟چته تو؟پس بقیه کجا رفتن؟مگه نگفتن اینجا می ایستن تا ما بریم تا ته اتاقو بیایم؟!چرا تکبیر می گفتی مریم؟

بعد از کلی خنده ماجرارو براشون تعریف کردم البته بقیه هم بودن!

اونا از یه طرف عصبانی شده بودن که چرا سر کار رفتن و از یه طرف خندشون گرفته بود !

ولی عجب تجربه ای بود !خدا رو شکر اونا واقعا جن نبودن!اگه یه جن واقعی بودن که با خنده های من عصبی می شدن منو میکشتن؟!جدی اگه این دفعه دیدم تمرکز می کنم جمله رو درست میگم!

پ.ن: راستی چون نمایشگاه کتاب بزودی بساطش راه انداخته می شه هر کی یه کتاب خوب بهم پیشنهاد بده میام بهش سر می زنم.

پیامکی از دوست جان!

raha290 — Fri, 04 Apr 2008 20:50:47 GMT

به دوست جان sms زدیم که :

کجایی هیچ خبری از ما نمی گیری ما که رفتیم،انگار پسرها تو دوستی هاشون خیلی با معرفت تر از دختر ها هستند! نه؟؟؟!!!

دوست جان پس ازیک ساعت تاخیر در جواب فرمود:

یه زنگ نزدی و رفتی بی معرفت!

مستقیم که نگفتی ولی آره پسره برات بهتره....

حالا داغی عزیزم تقصیر نداری. مواظب خودت باش.

بهروز باشی.

پس دیدن این sms آنچنان داغ و عصبانی شدم که ناخواسته این جواب را دادم:

کدوم پسر برای من بهتره؟!

بنده منظورم پسرها با هم بود عزیز جان!

شنیدی که می گویند: کافر همه را.....

خونه ام هنوز دوست جان!

و پس از 2 دقیقه از رفتن این پیامک صدایه تلفن بلند شد و سپس صدایه مادرم که مریم جان دوستت!!!!

و دوست جان ظاهرا وقتی فهمید چه گندی زده برای جبران مافات منزل را گرفته! ناگفته نماند که کلا جریان پیامک را نادیده گرفته و من هر چه میگفتم ،او به روی مبارک نمی آورد و به قول خودمون زیرش می زد و به قول خودم ماست مالی زیشن می نمود بدجور!!!!!

پ.ن1 : این را نوشتم اینجا که یادم باشد چه دوست جان هایی دارم!!!!

پ.ن2: دوست جان هایه وبلاگی ما داریم میرویم و احتمالا دیر بیایم،هر چه می خواهید بگید!این دوست جان از دبستان ما را می شناخت و اینجوری گفت دیگه از شما هیچ انتظاری ندارم عزیزان!

یه پست متفاوت!!!!

raha290 — Thu, 03 Apr 2008 09:06:18 GMT

خودمم نمی دونم الان کجایه زندگی ایستادم؟!

من کجام؟ دنبال چی میگردم؟ می خوام خودمو پیدا کنم یا یکی دیگه رو؟

از چی دارم فرار میکنم؟ از دوست داشتن یا دوست داشته شدن؟

بعضی وقتا که تنهایی ،بی حوصلگی،خسته بودن از زندگی فکرمو مغشوش میکنه یاد تنها می افتم! چقدر سخت شده واسش زندگی! با چه حسی این حرفارو میزد:

اینا حرفایه تنهاست شاید بهترین دوست :

" تو معجزه ای ،معجزه یه زندگی!"

این جمله رو اولین بار که شنیدم کلی خندیدم،شاید سادگی این جمله تو نگاه اول بنظرم مسخره بود که اینجوری بهش خندیدم و حالا دارم از عذاب وجدان ندونستنش تو اون لحظه می شکنم!

چقدر دلم گرفته این روزا دست خودم نیست شاید چون دارم میرم و از خونه دور می شم یه همچین حسی دارم!

چه بنده ای هستم واست خدا!!!!!!!الان تو این لحظه حس میکنم من لایق همه عذاب هایی که تو وعدشو دادی هستم! چون قدر نشناسم!چون لیاقت این همه خوبی رو ندارم!

ادعا می کنم که فقط تو رو دوست دارم ولی همه بهم میگن از دوست داشتن فرار میکنم!یه روز یکی با حرفش بدجوری سیلی زد تو گوشم!(گاهی وقتا حرفایه بعضی از آدما از 100 تا سیلی زدنم بدتره....)

گفت تو که نمی تونی بنده یه خدا رو که مظهر خداست دوست داشته باشی چجوری می تونی ادعا کنی که خدا رو دوست داری؟!تو که از عشق فرار می کنی چطوری می تونی خودتو عاشق بدونی؟!تو که.....

ومن تو تمام لحظاتی که اون حرف میزد مثل یه تکه یخ جلوش ایستاده بودم و فقط نگاهش می کردم!اون روز واسه خودم یه سری دلایلی داشتم که هیچکس نمی تونست قانع ام کنه! اون دلایل همیشه محکم سرجاشون ایستادن ،شاید یه حصار محکم واسه فرار از، یه پیوند!

ولی حالا....

تنها میدونم که چقدر تنهایی این روزا و مونده هنوز تنهایی هات ،می دونم با تموم بی احساسی هام نتونستم کاری برات کنم!می دونم چقدر باعث...

پ.ن1: این پستو شاید شاااااااید فقط یکی بفهمه!

پ.ن2: تنها تو دوست خوبی هستی ولی منظورم از تنهایه این پست تو نبودی!شاید خودت بدونی کی بوده!

بارون...

raha290 — Sun, 30 Mar 2008 15:00:18 GMT

چقدر دلم بارون می خواد این روزا....بارون رو خیلی دوست دارم،وقتی دلم میگیره فقط بارون می تونه آرومم کنه...احساس می کنم باهاش یکی می شم،بارون دلمو می شوره،پاک می کنه،مثل یه بچه.....

همیشه تو دلتنگی هام بارون بوده،چه تو روزایه سرد زمستونی چه روزایه ......

چه سرمایه سختی خوردم اون روزی که استاد گفت نمره هاتون خیلی بد شده!اونقدر دلم گرفته بود که تمام راه دانشگاه تا خوابگاه رو پیاده زیر بارون رفتم!بیچاره یکی از همکلاسیام با موتورش آروم داشت پشت سرم میومد تا اگه یه جایی انورا افتادم کمکم کنه!روی پل ایستاده بود و داشت با تعجب نگاهم می کرد!منم بدون اینکه نگاش کنم از کنارش رد شدم! اون ولی بازم اومد وقتی رسیدم خوابگاه افتادم!انقدر خیس بارون بودم که بچه ها فکر کرده بودن افتادم تو چاله!

بگذریم از اینکه با چه سختی اون شب صبح شد!

من که آدم نشدم انگار تازه خوشم اومده بود!تازه فهمیدم چه نعمتیه این بارون!یا اون بارون بهاری که منو انداخت تو کوچه باغ ها و ....

اون روز بارون بهاری بود....بچه ها گیر داده بودن بریم کافی شاپ،پیچوندمشون دوباره پیاده راه افتادم!بارون اول آروم بود!یه کوچه باغ بکر پیدا کردم ،تو اون کوچه باغ واسه خودم قدم میزدم و از اون همه زیبایی لذت می بردم که بارون تند شد!می خواستم برگردم که تازه فهمیدم گم شدم!!!!حالا یکی بیاد منو نجات بده!شانس نداریم که همش با خودم می گفتم:من هی میگم احساسات به تو نیومده!اینجا کجاست؟نه سر داره نه ته!

می دونستم دوباره قراره چه اتفاقی برام بیفته!دوباره شدم یه مریم به قول بچه ها تو چاله افتاده!!!!این دفعه انقدر سرمایه شدیدی خوردم که بچه ها با نامردی تمام اون شب حلوا دادن به بقیه سوئیت ها!!!!

ولی منکه آدم نمی شم!اون شب هم زنده موندم!دوستام از این همه سرسختی خندشون گرفته بود!الهام می گفت مریم هنوز قرص هایه سرماخوردگیش تموم نشده رفرش میکنه!!!

دیگه فکر کنم همه فهمیده بودن که وقتی بارون میاد منو پیدا نمی کنن!آخی اون بیچاره ای که

با عشق یه شربت اکسپکستورانت بهم داد!بچه ها چقدر خندیدن!

یکی می گفت براش یه چتر بخریم!اون یکی می گفت مریم و چتر؟! اون یکی می گفت پس روز تولدش بهش یه عالمه قرص و شربت بدیم تا کل سال دیگشو بیمه شه!

خلاصه که الان دلم بارون می خواد!به قول دوستام دردسر!

پ.ن:یه کم دیر این عکسو گذاشتم ولی اینجا همون جاییه که من دوسش دارم.

من بهش میگم تعصب!

raha290 — Wed, 26 Mar 2008 09:14:18 GMT

یادم نیست کی یادم افتاد که یادم بیافته خیلی چیزا!!!!یادم نسیت کی به این فکر افتادم که کی بودم،کی هستم،کی می خوام باشم! ولی خوب یادمه که همیشه این دغدغه رو داشتم!همیشه تو این فکر بودم که چرا !!!! چراهایه ذهنم از دنیا و برگه عبور موقتی که دستمون می دن شروع می شد تا............. چراهایه قبل از مدرسه رفتن: مامان،چرا من خدا رو نمی بینم؟! بابا،چرا بابایه دوستم هیچ وقت نیومد؟کجا رفت؟بابایی شهید یعنی چی؟ بابا گمنام یعنی چی؟مگه میشه آدما اسم نداشته باشن؟یعنی مامانش واسش اسم نذاشته بود؟ چراهایه دوران دبستان: مامان،چرا وقتی سحر باباشو نشناخت،همه گریه کردن؟مامان چرا هر کی آزاد می شد پیر بود؟مامان بابا ی سحر که وقتی می رفت پیر نبود!!!آزاده یعنی چی مامان؟ چراهایه .... چرا نماز می خونم؟ چرا این آیه اینو گفته؟!چرا مسلمونم؟ چرا بهاره مسیحیه؟چرا آرتیمیس زرتشتیه؟چرا زهرا انقدرمسلمونه؟ چرا نسیم بهائیه؟ چرا من مسلمونم؟! بهاره من انجیل متی،لوقا،یوحنا، برنابا رو خوندم توچی؟خوندی؟ من قرآن رو بیشتر دوست دارم،می خوای بخونیش؟ آرتیمیس من میدونم فروهر چیه،با تموم وجودم حسش کردم...من تو دخمه های زرتشتیا رفتم...من گاتها رو خوندم....تو چی؟خوندی؟!من قرآن رو بیشتر دوست دارم،می خوای بخونیش؟ زهرا من فهمیدم چرا نماز میخونم!چرا نباید دروغ بگم!چرا شیعه ام!زهرا من آیات شیطانی رو خوندم!من نهج البلاغه رو خوندم...من صحیفه سجادیه رو خوندم....من کتابایه معرفت امام زمان رو خوندم....زهرا تو میدونی شهید کیه؟! شهید زین الدین رو می شناسی؟شهید باقری؟!شهید.... دوست یهودی نداشتم وگرنه به اونم می گفتم که تلمود رو خوندم که بیشتر از تورات قبولش دارن!بهش می گفتم پروتکل دانشوران یهود رو خوندم که.... نسیم تا حالا اقدس رو خوندی؟ می دونی عکا دقیقا کجاست؟نسیم چی از فرقه ای که.......نسیم چی میدونی؟من میدونم.... چراها هنوزم هست همه جا همراهمه!همیشه هست!چیزی که من از دوستام فهمیدم فقط تعصب بود!تعصبی که چشماشونو روی خیلی از حقایق بسته بود!بهاره تعصبش رو یه اسمه!پدر وپسر!تا حالا یه بار انجیل رو تا آخرش نخونده ولی تعصب داره رو چیزی که هیچی ازش نمی دونه!آرتیمیس میگه فقط ایران!نشون فروهر!منم ایرانیم...منم خیلی ایرانو دوست دارم....اون مسلمون 13 ساله که شهید شد هم ایرانی بود!واسه ایرانش رفت!آرتیمیس تا حالا یه بارم گات ها رو نخونده!حتی نمی دونه فروهری که به گردنش انداخته چیه؟مظهر چیه!اگه دوست یهودی داشتم بهش می گفتم تو ادعا میکنی نژاد برتری فقط بخاطر اینکه فکر میکنی بیشتر از همه ادیان زجر کشیدی،تا حالا به جز خودت به بقیه هم نگاه کردی؟!تا حالا پروتکلی رو که بزرگانتون نوشتن رو خوندی؟یکی از اوون کتابایی بود که من واسه ادامه دادنش هیچ تلاشی نکردم،چون خسته شدم از این همه دروغ!!! نسیم تو هیچ وقت به من نگفتی که بهایی هستی!چرا؟!می ترسیدی تو هم مثل بهاره و آرتیمیس و زهرا نتونی جواب سوالامو بدی و خجالت زده شی از اینکه.... شاید هیچ وقت نفهمی که من اینجا از تو هم نوشتم....نسیم نمی دونی روزی که فهمیدم تو جز یکی از اوون آدمایی هستی که فرقه ای دارن که اگه مسلمونا بگن روز بخاطر این روزه که خورشید ....میگن پس ما میگیم شبه!چون مسلمونا میگن روزه!(این یه مثال کوچولو بود ولی تو احکامشون دقیقا هیمن جوری هستن!) چقدر ناراحت شدم!آخه تو....ولی بعدها فهمیدم تو به فرقه یه خودتونم پایبند نیستی!الان که اینارو میگم نمی دونم تو کجایی!شاید آمریکا!کانادا یا حتی انگلیس!ولی میگم تا بمونه، شاید واسه خودم! اما تو زهرا،تو که انقدر تعصب داری که ....تو که بعضی از جزییات رو واسه خودت و بقیه در حد اصول آوردی و هر کی غیر از این باشه رو کافر می دونی!تا حالا قرآن رو با معنی خوندی کامل؟زهرا من احساس می کنم تو همه یه عمر تلاش می کنی تا به بقیه نشون بدی مذهبی هستی!چرا هر وقت من می خوام از دین از تو بپرسم بحث رو عوض میکنی و در مورد چادر و چادری شدن من حرف می زنی؟شاید من هیچ وقت چادر سرم نکنم،چون چادر رو حجاب برتری که شماها میگین نمی دونم!زهرا تو همیشه ناخواسته کسی که چادر سرش بوده و هر کاری هم دلش می خواسته می کرده رو به من که ........ترجیح می دادی!چرا؟!زهرا تو هم به اندازه ی بهاره و آرتیمیس و نسیم مقصری! پ.ن:شاید دلم گرفته بود!!!اینجا نوشتم تا بمونه همین!